ความฝัน

วันนี้ไปกินข้าวเย็นกับทีม speaker DevOps BKK

พี่ๆ ก็ถามอยู่เรื่องหนึ่ง

“วินคิดว่าอนาคตอยากจะทำอะไร”

“นั่นสิครับ”

จากที่เราเป็นเด็กที่โตในโลกของผู้ใหญ่มาตลอด เราก็รู้สึกเฉยๆ กับความต่างของ generation รุ่นพี่เวลาจะต่อเน็ตต้องหมุน 56k ก็ไม่เห็นแปลก ผมก็โตมากับเน็ตแบบนั้นเหมือนกัน

ไม่คิดว่าคำถามนี้คือคำถามแรกที่ทำให้รู้สึกว่าเราเด็กขนาดไหน

“ความฝันพี่คืออยากมีบ้านให้พ่อแม่”

ฟังแล้วแล้วตกใจมาก ไม่ใช่เพราะซึ้ง แต่เพราะเรารู้สึกว่านั่นคือความฝันของคน generation รุ่นพ่อเราแล้ว เวลานี้ไม่ได้อยากซื้อบ้านอยากมีรถขับ ไม่ใช่เพราะบ้านรวยแต่เพราะพ่อแม่สร้างไว้หมดแล้ว

ก็แปลกดีว่าความฝันมันแบ่งแยกคนแต่ละ generation ได้เลยนะ…


ตอนเด็กๆ จำได้ว่าอยากเป็นนักบินอวกาศ

ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน มันคงจะได้เห็นดาวดวงอื่นที่น้อยคนจะได้สัมผัสล่ะมั้ง หรือมันอาจจะเท่ เพราะมีแค่ไม่กี่คนในโลกเท่านั้นที่จะได้มีโอกาสออกไปสัมผัสนอกโลก

โตขึ้นมาก็อยากเป็นโปรแกรมเมอร์ อาจจะไม่เรียกว่าอยากเพราะเขียนโค้ดมานานแล้ว น่าจะเรียกว่าเราหาตัวเองเจอนานแล้วเลยไม่ต้องอยาก

จนตอนจบปี 4 ไม่มีใครบอกเราว่ามันไม่มีตำแหน่งงานใน tech company ที่เขียน job title ว่า Programmer ถ้ามีก็จะเป็นบริษัทอื่นๆ ที่ไม่ใช่ tech มากกว่า

อนาคตเป็นเรื่องน่าตกใจนะ…


ช่วงสักสองสามปีก่อน มีคนเค้าว่า Generation เราอยากได้อิสระ

แต่อิสระคืออะไรล่ะ? อิสระภาพทางการเงิน? ไม่มีหรอก ถ้าบอกเราว่าเป็นเจ้าของกิจการเองคือนั่งเฉยๆ เงินก็เข้ามานี่ไม่จริงเลย บางช่วงอาจจะใช่ แต่อีกหลายๆ ช่วงมันก็เครียดมาก

ได้ไปเที่ยวรอบโลก?

เป็นเจ้านายตัวเอง?

แต่รู้สึกว่าความฝันจะเป็นมหาเศรษฐี จะเป็น Bill Gates มันไม่ใช่ฝันของ generation นี้แล้ว คือเรายังอยากมีเงินอยู่แต่ไม่ได้ต้องการร้อยล้าน พันล้านแล้ว

เคยอ่านบทความของคำ ผกา ก็อาจจะไม่ได้เห็นด้วยกับเค้าทุกส่วน แต่ก็คิดว่าเป็นไปได้ว่าจริงๆ แล้วความฝันของคนรุ่นเราก็แค่อยากเป็นคนที่พิเศษ